Lezen doe je dan wel in je eentje, maar eenzaam is het allerminst. Voor mij betekent een goed boek dat ik me nooit alleen voel. Ik zie wat de hoofdpersoon ziet, terwijl ik met hem of haar door hetzelfde landschap wandel. Zo ploeter ik door modderige steegjes in het 19e-eeuwse Londen (‘Er stromen rivieren in de lucht’ van Elif Shafak) of loop ik over de kasseien van een piazza onder de Napolitaanse zon (‘Tussenjaren’ van Yannick Dangre). Toch zit je fysiek gewoon in je eentje